Gepofte knoflook met grillbrood
Hele bollen knoflook zacht gepoft op de barbecue, om als smeersel op geroosterd brood te eten.
Zonder vlees is een barbecue geen halve maaltijd. Aubergine, bloemkool, halloumi en pompoen kunnen tegen vuur, en krijgen er een smaak bij die geen pan ze geeft.
Let op de volgorde als er ook vlees op gaat: wat vegetarisch moet blijven, gaat er eerst af of ligt op een eigen hoek van het rooster.
14 recepten
Hele bollen knoflook zacht gepoft op de barbecue, om als smeersel op geroosterd brood te eten.
Een complete bloemkool langzaam geroosterd tot botermals, met een dikke laag kruidenboter en Parmezaan.
Kleurige spiesjes met blokjes halloumi, paprika, courgette en rode ui in een frisse marinade van munt en olijfolie.
Zoete puntpaprika's gevuld met feta, walnoot en tijm, indirect gegaard tot de vulling zacht is.
Grote paddenstoelen gevuld met knoflookspinazie en geitenkaas, indirect gegaard tot de kaas goudbruin kleurt.
Aubergines gepoft tot ze inzakken, daarna gemengd met tahini, knoflook en citroen tot een diep rokerige dip.
Groene asperges met grillstrepen en rook, overgoten met een luchtige hollandaise van de barbecue.
Maiskolven met zwartgeblakerde korrels, romige limoensaus, kruimige kaas en chili. Klaar in een half uur.
Stevige vegaburger van geroosterde biet en zwarte bonen die niet uit elkaar valt op de grill.
Mais rechtstreeks boven de kolen tot er zwarte blazen op de korrels staan — dat is waar de smaak zit. Daarna door de boter en door de kaas. Acht minuten werk, en het verdwijnt sneller dan wat er ook naast ligt.
Zoete aardappels die tussen de gloeiende kolen zacht garen, met een pittige boter van chipotle en limoen.
Een hele kool, eerst gestoomd in folie en daarna kaal op het rooster tot hij donkerbruin is. Twee uur op 160 graden en je snijdt hem als een braadstuk. Het beste argument dat groente op de barbecue geen bijzaak is.
De kamado is hierin beter dan welke keukenoven ook: hij haalt 350 graden en de steen slaat die hitte op. Een pizza is in vier minuten klaar, met de luipaardvlekken op de rand die je bij 250 graden nooit krijgt.
Een uur in de rook op 120 graden, en je hebt borrelnoten die je in geen winkel koopt. Kost bijna niets en je maakt ze terwijl er toch al iets anders op de kamado ligt.